Publikacje

Kularnawa Tantra czyli Tantra Ocean Kuli należy do sanskryckich tekstów objawionych zwanych 'agamami' lub 'tantrami'. Zgodnie z tradycją wypłynęły one z pięciu ust Sadasiwy - Siwy o pięciu obliczach. Kularnawa miała zostać objawiona przez górne usta, dlatego jej przekaz nazywa się "Górnym Przekazem" - Urdhwamnają. Urdhwamanaja liczyła 125000 wierszy, a Kularnawa jest jej piątą częścią i liczy 2058 wersetów. Jej pojawienie się datuje się na okres między 1000 a 1400 rokiem.

"Upadeśa Saram czyli  Kwintesencja Nauki Duchowej" jest pierwszym polskim przekładem z sanskrytu nauk wielkiego indyjskiego mędrca, Bhagawana Shri Ramany Maharshiego, który większość życia mieszkał pod górą Arunachalą w Thiruvannamalai w Tamilnadu, Indiach południowych. 

Śri Gurugita, czyli „Pieśń o Świętym Guru”, jest poetyckim dziełem sanskryckim, który uświadamia kluczową rolę nauczyciela. Pochodzi ze Skanda Purany, religijnego tekstu siwaickiego. Niektóre strofy tej pieśni są w Indiach powszechnie śpiewane przed rozpoczęciem lekcji w szkołach, aśramach czy domach, gdzie nauczycieli, a zwłaszcza nauczyciela duchowego, obdarza się szczególnym szacunkiem.

Księga Hymnów - Stotrāvalī, to zbiór pięknych hymnów -  pereł sanskryckiej poezji filozoficznej i religijnej. Odzwierciedlają one głębokie spojrzenie na rzeczywistość indyjskich mędrców i przepojone są uczuciem miłości do Boga, czczonego pod różnymi postaciami.
Książka składa się z trzech działów: 1. hymnów ułożonych przez Adi Siankarę (VIII-IX w.), twórcę szkoły monistycznej wedanty, 2. hymnów do Bogini, pochodzących z tekstu Durgasaptaśati oraz 3. hymnów różnych autorów, m.in. Rozmyślanie o Abhinawagupcie, Pieśń Kundalini i inne.

Baba Loknath jest najbardziej niezwykłym joginem Bengalu z dziewiętnastego wieku. Jego długie życie - jak powszechnie się powiada twające 160 lat - przepełnione jest niezwykłym żarem ascezy i ćwiczeniami, prowadzonymi pod kierunkiem wielkiego uczonego, który sam własnej wiedzy nie mogąc praktycznie na sobie sprawdzić, wziął pod opiekę chłopca, by uczyć go swoją metodą. Skutkiem tego było nie tylko wyjątkowo długie życie Loknatha, ale osiągnięcie nadprzyrodzonych mocy. 

Czarodziejska baśń inspirowana wątkami z kultury indyjskiej i głęboką refleksją na tajemnicami życia. To trzeba przeczytać! Nie da się opisać, o czym to jest...
Intryguje, wzbudza wyobraźnię, i u dorosłych, i u dzieci.

„Fala piękna” (Saundarya-laharī) - jest szczególnym utworem w dorobku wielkiego poety Siankaraczarji, mistyka i filozofa. Wyraża ona poglądy południowoindyjskiej szkoły siaktyjskiej zwanej Śri Widją, a ściśle jej doktrynę zwaną Samają, w sposób tak doskonały, że jej wyznawcy uważają "Falę Piękna" za jedno z najbardziej fundamentalnych dzieł tej szkoły. Czci się tu Najwyższy Byt w jego żeńskim aspekcie mocy twórczej - Siakti. 

„Spotkania z sadhu” to książka o joginach i mędrcach, a także o istocie ich filozofii, zgodnie z dziennikiem pandita Gopinatha Kawiradża (Gopinath Kaviraj, 1887-1976).

„Spotkania z sadhu” to książka o joginach i mędrcach, a także o istocie ich filozofii, zgodnie z dziennikiem pandita Gopinatha Kawiradża (Gopinath Kaviraj, 1887-1976). 

Bhagawadgita (Śrīmad Bhagavadgītā) jest podstawowym, najbardziej znanym i najczęściej cytowanym tekstem jogi i filozofii indyjskiej. Stanowi fragment wielkiego eposu "Mahabharata". Jej kontekstem jest rozpacz, jaka ogarnia jednego z najważniejszych bohaterów eposu, Ardżunę, gdy tuż przed wielką bitwą między zwaśnionym rodem, zdał sobie sprawę, że został postawiony w stytuacji, w której ma zabijać własnych krewnych.