Publikacje

Pogląd siaktyjski w literaturze tantrycznej autorstwa Gopinatha Kawiradża (Gopinath Kavaraj, 1887-1976) zawiera artykuły filozoficzne jednego z największych współczesnych filozofów indyjskich i jogina. Oryginał napisany w języku hindi został w roku 1965 nagrodzony prestiżową nagrodą indyjskiej Akademii Literatury (Sahitya Akademi) za istotny wkład w rozwój współczesnej myśli indyjskiej.

Ramajana. Księga dzieciństwa - to pierwsza księga Ramajany, czyli Poematu o księciu Ramie ułożonego przez wieszcza Walmikiego. Poemat ten, obok Mahabharaty stanowi jedno z dwóch podstawowych eposów indyjskich. W tradycji indyjskiej określa się go mianem 'pierwszego poematu' i uważa się za wzór dla późniejszych poetów. Opowiada o szlachetnym księciu Ramie, który za sprawą intrygi dworskiej w stolicy królestwa Ajodhji musiał spędzić dwanaście lat na wygnaniu razem ze wierną małżonką Sitą.

SiwasutrySiwasutry - podstawowy tekst filozofii siwaizmu kaszmirskiego z IX wieku z dwoma komentarzami: Śiwasutra-vimarśinī Kszemaradży i Śivasūtra-vārttikam Waradaradży; ten ostatni jest przekłożony po raz pierwszy w historii. Siwasutry zawierają filozofię jogi siwaickiej, która jest w bliskim związku z filozofią sztuki. Tekst ten zapoczątkowuje nurt wiedzy zwany 'nauką o powszechnej wibracji' (spanda), który do dziś inspiruje wielu ludzi do zastanawiania się nad tajemnicami wszechświata.

Opowieści czterech derwiszów (Qissā-e-cār daraveś) autorstwa Amira Khusro to perski utwór powieściowy, który po raz pierwszy wszedł do literatury polskiej już w roku 1859 w przekładzie Aleksandra Chodźko: Padyszach i czterech derwiszów.

Niezwykłe opowieści o królu Bhodży to zbiór szkatułkowych opowiadań, których głównym bohaterem jest król Bhodża -  pasjonat nauk tajemnych i jogi, zdobywający je - czasem wprost, czasem podstępem - od mędrca Sarpatiego. Król Bhodża (Bodża-radża), choć krążą o nim liczne legendy, m.in. te opisane w tej książce, jest postacią historyczną.

Siwaswarodaja jest sanskryckim tekstem z dziedziny jogi przetłumaczonym na język polski. Wskazuje się tam na związek oddechu z funkcjonowaniem człowieka. Dwa przepływy powietrza - raz bardziej swobodny przez prawe, kiedy indziej przez lewe nozdrze, mają związek z cyklem aktywności i spoczynu funkcji życiowych człowieka. Swara-joga, czyli joga biegu strumienia oddechu, jest opisem w jaki sposób interpretować oba rodzaje oddechu, a także jak nad nimi panować. Oprócz tego w książce opisane są inne jakości oddechu.

Paramahansa Wisiuddhananda (14 marca 1853 - 14 lipca 1937) to jeden z najbardziej zagadkowych joginów, jacy pojawili się w Indiach. Znany był z demonstrowania tzw. "nauki słonecznej", która polegała na rzadkiej umiejętności tworzenia nowych jakości (np. zapachów), czy materializacji przedmiotów poprzez odpowiednie skupienie światła słonecznego przy użyciu soczewki. Jego nieprawdopodobne moce wynikające ze znajomości subtelnych praw przyrody i świadomości wprawiały w zdumienie każdego, kto się z nim zetknął.

Durga – Zwycięska Bogini to przekład z sanskrytu i opracowanie indyjskiego tekstu alegorycznego pt. Durgasaptasiati, czyli Siedemset strof o bogini Durdze. Jest to druga po Bhagawadgicie święta pieśń hinduizmu. Śpiewają ją miliony Hindusów podczas święta Nawaratri obchodzonego w całych Indiach, a najuroczyściej w Bengalu, kiedy przez dziewięć dni oddaje się cześć dziewięciu postaciom bogini w wybudowanych na ten cel tymczasowych świątyniach. Akcja Durgasaptasiati, podobnie jak Bhagawadgity, rozgrywa się na polu bitwy.

Baba Loknath jest najbardziej niezwykłym joginem Bengalu z dziewiętnastego wieku. Jego długie życie - jak powszechnie się powiada twające 160 lat - przepełnione jest niezwykłym żarem ascezy i ćwiczeniami, prowadzonymi pod kierunkiem wielkiego uczonego, który sam własnej wiedzy nie mogąc praktycznie na sobie sprawdzić, wziął pod opiekę chłopca, by uczyć go swoją metodą. Skutkiem tego było nie tylko wyjątkowo długie życie Loknatha, ale osiągnięcie nadprzyrodzonych mocy. Książka jest opisem duchowej praktyki Baby Loknatha i nauk, które pięknie opisał zamiłowany w nim bengalski autor.

Siwasutry - podstawowy tekst filozofii siwaizmu kaszmirskiego z IX wieku z dwoma komentarzami: Śiwasutra-vimarśinī Kszemaradży i Śivasūtra-vārttikam Waradaradży; ten ostatni jest przekłożony po raz pierwszy w historii. Siwasutry zawierają filozofię jogi siwaickiej, która jest w bliskim związku z filozofią sztuki. Tekst ten zapoczątkowuje nurt wiedzy zwany 'nauką o powszechnej wibracji' (spanda), który do dziś inspiruje wielu ludzi do zastanawiania się nad tajemnicami wszechświata.